کرمانشاه و رشد

شهرسکونتگاهی فضایی انسان ساخت وگسترش یابنده است نظامی که فرایند رشد وتوسعه ،تغییرات شکلی وساختاری را به خود دیده وانرا مدیریت می کند.انطباق یاهماهنگی این نظام بایکدیگر برای پایداری شهر امری اجتناب ناپذیر است .شهر کرمانشاه به عنوان نهمین کلانشهر منطقه ای ایران طی دهه های اخیر با گسترش کالبدی وجمعیتی شدیدی مواجه بوده است. این پژوهش به بررسی کم وکیف این وضعیت وارایه الگوی بهینه از جهات رشد این شهر می پردازد. هدف از نظر کاربردی واز نظر روش-توصیفی -تحلیلی  است.بمنظور اشکار سازی تغییرات سطوح وطبقه بندی تغییرات درسه کلاس پوشش ۱: کاربری زمین مسکونی وشهری ۲:اراضی کشاورزی ۳:بایروفضای باز .نتایج نشان می دهد که گسترش سطوح شهری وجمعیتی طبق تصاویر ماهواره ای طی سه دهه ۴۵-۹۴ از۳۲۲۱ هکتارمساحت و ۵۶۰۵۱۴ نفرجمعیت به ۱۱۴۳۲ هکتار و۹۰۵۶۰۲ نفر جمعیت ،یعنی حدود رشد ۴ برابر کالبدی وافزایش ۱٫۶۱ برابری جمعیت رسیده است که بیانگر توسعه کالبدی وجمعیتی سریع طی زمان مربوطه است. بیش از ۲۰نقشه معیار در رابطه با پارامترهای خوشه بندی فازی ومنطق فازی در دو محیط نرم افزاری مشخص گردید که از جهات توسعه فیزیکی شهر کرمانشاه در اینده دارای وضعیتی متوسط ونسبنا مناسب دارد.