زیگموند فروید

فروید(1939-1856)زمانیکه به عنوان یک پزشک عصب شناس برجسته به روان شناسی علاقمند گردید. این رشته در انموقع شاخه ای از فلسفه به شمار می رفت. وی وضعیت ذهن ادمی و بشر را به روان شناسی و تاثیرات ناخوداگاه را برشخصیت فرد نشان می داد فروید توجه جامعه علمی را به رویا ها جلب کرد. کتاب وی تعبیر رویاها نقطه عطفی برای بیرون کشانیدن رویاها از مفاهیم ابتدایی به طرف هم سطح سازی با اندیشه ها و تفکرات مدرن می بود. فرویدبا جسارت زیاد در برابر مخالفان زیاد جایگاه جنسیت را در شکل گیری خود اگاهی نشان می داد. فروید رویاها را اینچنین تلقی می کرد.

ایگوی بیگانه حیات دارند و اغلب به خلاف اراده خوداگاه ها اشکار میشوندهمین مورد فرهنگ های باستانی و کهن را به باور اینکه رویاها از سوی ارواح یا خدایان یونانی ارسال می شوند سوق میدهد.

توهم زا ما در حال دیدن رویا -رویا را واقعی می انگاریم.استانداردهای اخلاقی رویاها استاندارد اخلاقی بسیار متفاوتی از انچه در دنیا و عالم بیداری داریم و می شناسیم می باشند و دارند. افکار در چارچوب و قالب تصویر فرایندی رویا دیدن - رویا را واقعی می انگاریم.

تداعی معانی- در رویا دیدن خاطرت دوران طفولیت و دیگر خاطرات و تجارب را که در زمان بیداری دسترسی به انها دشوار می باشد در اختیار می داریم.

فروید برای اولین بار گفت که عملکرد اصلی رویاها ارضای امیال و ارزوها دانسته و انها را بیان فرایند نخستین تفکر انسان می انگارد که زمان و مکان و منطق برانها اثری ندارد. بعدها با در نظر داشتن رویاهای تکرارشونده که رویاها تنها و فقط بیان اصل لذت نیستند. با وجود اینکه هنوز اختلاف نظر هایی در مورد اینکه می توان فرهنگ رویای با اعتباری تهیه نمود. فروید خود سمبل ها و نشان های رویا را دارای معانی منسجم می انگاشت به طریقی که می توان انها را تفسیر کرده و تفاسیر یگانه و مستقل از تداعی معانی که برای هر شخص و فرد ایجاد نمایند قایل می شد.